Diepe trek - Deep haul

Op woensdag 1 april blijven we blauwe wijting zien op het 58.36N transect tot 9.40W. We varen nog 12 mijl door tot 58.38.20N-10.00W (14:00 UTC) om er zeker van te zijn dat we de westelijke verspreidingsgrens van blauwe wijting hebben bereikt en zetten dan koers naar de start van het volgende transect op 59.38.03N-10.08.76W en draaien naar het oosten. Op de breedtegraad zien we pas bij de 8.00W weer blauwe wijting. We vissen hierop om 3:57 UTC. In de vangst bevinden zich wat dode blauwe wijtingen van de vorige trek (6) en niet genoeg verse blauwe wijting voor een monster.

On Wednesday April 1 we continue to see blue whiting on the 58.36N transect up to 9.40W. We sail another 12 miles to 58.38.20N-10.00W (14:00 UTC) to make sure that we have reached the western distribution limit of blue whiting, and then set course for the start of the next transect at 59.38.03N-10.08.76W and turn east. At this latitude we only start seeing blue whiting again at 8.00W. We fish here at 3:57 UTC. In the catch there are some dead blue whiting from the previous haul (6) and not enough fresh blue whiting for a sample.

Trek 9, 1-4-2026, 59.34.24N-7.50.63W, geen vangst, afgezien van enkele kleine mesopelagische visjes. - Haul 9, 1-4-2026, 59.34.24N-7.50.63W, no catch, apart from a few small mesopelagic fish.

Wanneer we weer bij de rand van het continentale plat aankomen, zetten we het net uit voor trek 8 (10:55 UTC). Ook dit keer valt de vangst tegen, al zit het genoeg in voor een bemonstering. Ook dit keer zitten er veel vissen in die al langer dood lijken te zijn.  We hebben hier geen goede verklaring voor.

When we arrive again at the edge of the continental shelf, we shoot the net for haul 8 (10:55 UTC). This time as well, the catch is disappointing, although there is enough for a sample. Again, there are many fish that appear to have been dead for some time. We have no good explanation for this.

Trek 8, 1-4-2026, 59.32.23N-6.31.90W, 341kg blauwe wijting. - Haul 8, 1-4-2026, 59.32.23N-6.31.90W, 341kg blue whiting.

Trek 8 op de sorteerband. Vreemd genoeg, lijkt de vis "oud", alsof ze al dood waren toen ze werden gevangen. Dat komt wel eens voor, als er nog wat dode vis van de vorige trek in het net zat, maar in dit geval is het wel heel raar, omdat de vorige trek vrijwel geen blauwe wijting bevatte. Dat betekent dat het net helemaal schoon moet zijn geweest. - Haul 8 on the sorting belt. Strangely enough, the fish seem “old,” as if they were already dead when they were caught. That does happen sometimes, if there were still some dead fish from the previous haul left in the net, but in this case it’s very strange, because the previous haul contained virtually no blue whiting. That means the net must have been completely clean.

Om 15:10 UTC komen we bij het einde van het transect en zetten koers naar het noordoosten, naar de start van het volgende transect op 60.07.65N-3.45.93W (20:29 UTC). Dit transect is vrijwel leeg. Tijdens zijn wacht, ziet Dirk weliswaar wat blauwe wijting, maar als het schip terug vaart om hierop te vissen, zijn de scholen verdwenen. In de ochtend draaien we om 5:18 UTC naar het noorden, richting het volgende transect. Omdat de tijd het toelaat, het weer goed is en de waterdiepte hier ca 1000m is, besluiten we on een diepe trek te doen (trek 9, 6:47). Tot onze verbazing zit er ook blauwe wijting in de vangst (34kg): genoeg voor een monster!

At 15:10 UTC we reach the end of the transect and set course to the northeast, toward the start of the next transect at 60.07.65N-3.45.93W (20:29 UTC). This transect is almost empty. During his watch, Dirk does see some blue whiting, but when the ship turns back to fish there, the schools have disappeared. In the morning, at 5:18 UTC, we turn north toward the next transect. Because time allows it, the weather is good, and the water depth here is about 1000 m, we decide to do a deep haul (haul 9, 6:47). To our surprise, there is also blue whiting in the catch (34kg): enough for a sample!

De zon is net opgekomen op donderdagochtend 2 april. - The sun has just risen on Thursday morning, April 2.

Bij het halen van het net na de diepe trek, halen Theresa, Helen en Sebastian visjes uit de mazen van het trawlnet. - While hauling in the net after the deep tow, Theresa, Helen and Sebastian pick small fish out of the meshes of the trawl net.

In de vangst van trek 9 - een diepe trek - zit een soort slakdolf, Paraliparis sp.. De soorten van dit geslacht zijn pas recent beschreven. We weten op dit moment nog niet om welke soort het gaat. - In the catch of haul 9 – a deep haul – there is a kind of snailfish, Paraliparis sp.. The species of this genus have only recently been described. At the moment, we do not yet know which species it is.

Een barracudina (Magnisudis atlantica?) met een parasitaire copepode. - A barracudina (Magnisudis atlantica?) with a parasitic copepod.

Een diepzee octopusje (Bathypolypus sponsalis) - A little deep-sea octopus (Bathypolypus sponsalis); English name globose octopus.

Een diepzee octopusje Cirroteuthis sp.. - A deep-sea octopus, Cirroteuthis sp..

Theresa en Bram determineren een diepzee meun (Onogadus argentatus). - Theresa and Bram identify a deep-sea rockling (Onogadus argentatus).

Om 11:48 UTC starten we vanaf 60.24.67N-5.59.13W naar het oosten. Hoewel we betrekkelijk veel blauwe wijting zien, vissen we er niet op, omdat er  - verrassing!!! - weer slecht weer aan komt en we willen zoveel mogelijk transect afleggen voordat het weer omslaat. Om 20:25 UTC komen we bij het einde van het transect (60.22.28N-3.09.78W) en zetten koers naar het noordoosten, naar het volgende transect.

At 11:48 UTC we depart from 60.24.67N-5.59.13W heading east. Although we see a relatively large amount of blue whiting, we are not fishing for it, because - surprise!!! - bad weather is coming again and we want to cover as much transect as possible, before the weather detoriates. At 20:25 UTC we reach the end of the transect (60.22.28N-3.09.78W) and set course northeast toward the next transect.

Stornoway

Op vrijdag 27 maart om 16:00 UTC leggen we aan in de haven van Stornoway. Er zit niets anders op dan dat we de storm - of eigenlijk: twee stormen, vlak achterelkaar - uit te zitten.

On Friday, March 27 at 16:00 UTC, we dock in the port of Stornoway. There is nothing for it but to ride out the storm—or actually: two storms, one after the other.

Het visje dat we donderdag vingen (waarschijnlijk Bolinychthis supralateralis) wordt keurig neergelegd door Theresa... - The little fish we caught on Thursday (probably Bolinychthis supralateralis) - is being neatly laid down by Theresa...

...waarna Sebastian er een foto van maakt. - ...after which Sebastian takes a photo of it.

Van links naar rechts: Helen O'Regan, Theresa Peters, Bolinichthys supralateralis, Sebastian - From left to right: Helen O'Regan, Theresa Peters, Bolinichthys supralateralis, Sebastian Kjelstrup.

Op zaterdag 29 maart in de middag knapt het weer op. De wind wordt minder en de zon breekt door. In de avond gaat de wind zelfs even helemaal liggen. We zitten dan tussen twee stormdepressies in. De bemanning en de onderzoekers gaan naar buiten. Sommigen gaan wandelen, anderen nemen de bus naar de Butt of Lewis en Bram gaat hardlopen.

On Saturday afternoon, March 29, the weather clears up. The wind decreases and the sun breaks through. In the evening, the wind even dies down completely for a while. We are then situated between two storm depressions. The crew and the researchers go outside. Some go for a walk, others take the bus to the Butt of Lewis, and Bram goes for a run.

Bram loopt een rondje hard in de Lews Castle Grounds. - Bram is running a lap in the Lews Castle Grounds.

Het River Greeta, komt uit in de baai van Stornoway. - The River Greeta flows into Stornoway Bay.

Zicht op de haven van Stornoway, met in de achtergrond de Tridens en Lews Castle. - View of Stornoway harbour, with the Tridens and Lews Castle in the background.

Visserijonderzoekingsvaartuig Tridens. - Fisheries research vessel Tridens.

Thomas, Dirk, Serdar en Riekelt nemen de bus naar de Butt of Lewis. - Thomas, Dirk, Serdar and Riekelt take the bus to the Butt of Lewis.

Van links naar rechts: Thomas Pasterkamp, Dirk Burggraaf, Serdar Sakinan en Riekelt Hakvoort. - From left to right: Thomas Pasterkamp, ​​Dirk Burggraaf, Serdar Sakinan and Riekelt Hakvoort.

In de avond van zaterdag 29 maart gaat de wind even helemaal liggen. 'sNachts zal de wind weer toenemen naar stormkracht. - On the evening of Saturday, March 29, the wind dies down completely for a while. During the night, the wind will increase again to storm force.

Rob van Leeuwen maar spiesjes met garnalen voor het avondeten. - Rob van Leeuwen is making shrimp skewers for dinner.

Op zondag 29 maart is de wind weer stormachtig. Af en toe breekt de zon door. Tijdens de regen- en hagelbuien, neemt de wind flink toe tot wel windkracht 9 en 10.

On Sunday, March 29, the wind is stormy again. The sun breaks through occasionally. During the rain and hailstorms, the wind increase significantly, occasionally to force 9 and 10.

Ondanks de wind, gaat Bram toch 75km fietsen. Tijdens de eerste helft van het rondje heeft hij de wind schuin tegen en wordt hij meerdere keren van de weggeblazen. Drie keer schuilt hij. Tussen de buien door is het toch wel erg mooi. Hier maakt hij een praatje met een schaap. - Despite the wind, Bram goes cycling 75km anyway. During the first half of the loop, he has a crosswind and is blown off the road several times. He takes shelter three times. Between the showers, it is actually very beautiful. Here he is having a chat with a sheep.

Uitzicht over het eiland Lewis, met in de verste een overtrekkende bui. - View of the Isle of Lewis, with a passing shower in the distance.

Het Ierse onderzoekingsvaartuig de Celtic Explorer, ligt ook in Stornoway om te schuilen voor de storm. Op maandag 30 maart gaan we er 'sochtends naartoe met een groepje onderzoekers en bemanningsleden. We krijgen een uitgebreide rondleiding van tweede stuurman Paul. 'sMiddags komt er een groep van het Ierse schip aan boord kijken van de tridens. Ze worden rondgeleid door Gerco Kuijt.

The Irish research vessel Celtic Explorer is also in Stornoway sheltering from the storm. On Monday, March 30, we go there in the morning with a small group of researchers and crew members. We receive an extensive tour from Second Mate Paul. In the afternoon, a group from the Irish ship comes aboard to take a look at the Tridens. They are guided by Gerco Kuijt.

Op het achterdek van de Celtic Explorer tijdens de rondleiding. Helemaal vooraan staat de Deense onderzoeksassistend Rasmus. Hij was in 2005 (of 2006?) mee op de Tridens. - On the aft deck of the Celtic Explorer during the tour. Standing right at the front is Danish research assistant Rasmus. He was on the Tridens in 2005 (or 2006?).

Zicht op de Tridens vanaf de brug van de Celtic Explorer. - View of the Tridens from the bridge of the Celtic Explorer.

De gezagsvoerder van de Celtic Explorer, Antony Hobin en de gezagsvoerder van de Tridens (tijdens de tweede helft van de reis), Louwe Post op de brug van de Tridens. - The captain of the Celtic Explorer, Antony Hobin, and the captain of the Tridens (during the second half of the voyage), Louwe Post, on the bridge of the Tridens.

Een deel van de bemanning van de Tridens wordt in Stornoway afgelost: ze vliegen naar huis op maandag 30 maart. - Part of the Tridens crew is being relieved in Stornoway: they fly home on Monday, March 30.

Op maandagmiddag 31 maart om 16:00 UTC verlaat de Tridens de haven van Stornoway en zet koers naar het westelijke beginpunt - 38.35.50N-7.50.15W - van het volgende transect. Vanaf 0:40 UTC varen we op dit transect naar het westen. In de vroege ochtend, bij de rand van het continentale plat, zien we een dicht laag blauwe wijting. We vissen hierop tijdens trek 6 van vangen ruim 4 ton blauwe wijting van 21-32cm. Na deze trek varen we verder westwaarts. We blijven grote hoeveelheden blauwe wijting zien.

On Monday afternoon, March 31, at 16:00 UTC, the Tridens leaves the port of Stornoway and sets course for the western starting point – 38.35.50N-7.50.15W – of the next transect. From 0:40 UTC, we sail west on this transect. In the early morning, at the edge of the continental shelf, we see a dense layer of blue whiting. We fish for this during haul 6 and catch over 4 tonnes of blue whiting measuring 21-32 cm. After this haul, we continue sailing west. We continue to see large quantities of blue whiting.

Trek 6, 31-3-2026, 58.36.87N-8.36.52W, 4198kg blauwe wijting. - Haul 6, 31-3-2026, 58.36.87N-8.36.52W, 4198kg blue whiting.

De vangst van trek 6 in de last. - The catch of haul 6 in the hold.

Thomas Pasterkamp neemt een monster van de vangst. - Thomas Pasterkamp takes a sample of the catch.

Twee keer hetzelfde transect - The same transect once again

We zien op het transect grote hoeveelheden blauwe wiijting op het echogram. Naar het westen toe wordt het wel wat minder. We doen nog een vistrek op de dunner wordende laag blauwe wijting op donderdag 26 maart vissen om 7:46 UTC (trek 5). Om  12:19 UTC komen we aan het einde van het transect. Op dat moment is de wind alweer flink toegenomen.

We see large quantities of blue whiting on the echogram along the transect. Towards the west, it becomes somewhat less. We fish another haul on the thinning layer of blue whiting on Thursday, March 26 at 7:46 UTC (haul 5). At 12:19 UTC, we reach the end of the transect. By that time, the wind has already increased significantly again.

Trek 5, 26 maart 2026, 54.38.84N-11.14.98W, 190kg blauwe wijting. - Haul 5, 26 March 2026, 54.38.84N-11.14.98W, 190kg blue whiting.

De vangst van trek 5 in de last. - The catch of haul 5 in the hold.

In de vangst bevindt zich een beschadigd lantaarnvisje dat we identificeren als Bolinichthys supralateralis. Dit is een zuidelijke soort die vooral bekend is uit de Pacifische oceaan. De soort is in de 80'er jaren een keer aangetroffen in de golf van Biskaje. Helemaal zeker zijn we niet. - Among the catch is a damaged lanternfish that we identify as Bolinichthys supralateralis. This is a southern species primarily known from the Pacific Ocean. The species was found once in the Bay of Biscay in the 1980s. We are not entirely certain.

Met de wind van achteren varen we op hetzelfde transect terug. Hiervoor zijn meerdere redenen: de kwaliteit van de akoestische gegevens - verzameld met tegenwind - is laag door de grote hoeveelheden "spikes" en witte strepen op het echogram (zie het echogram van trek 5), terwijl het duidelijk is dat we ons hier in het gebied bevinden waar de meeste blauwe wijting zit. Met de wind in de rug, is kwaliteit van de data veel beter. Daarnaast ligt het volgende transect noordelijk van ons, waar het nog harder gaat waaien dan op de noorderbreedte waar wij ons nu bevinden. Dit transect is ook nog eens langer, waardoor we het gevaar lopen om in zeer slecht weer te geraken voordat we beschutting kunnen zoeken. De laatste overweging is dat we prima op schema liggen; we liggen zelfs voor op de buitenlandse schepen, terwijl het juist de bedoeling is dat de schepen samen optrekken en het gebied afwerken van het zuiden naar het noorden.

With the wind from behind, we are sailing back along the same transect. There are several reasons for this: the quality of the acoustic data - collected with headwind - is low due to the large number of "spikes" and white streaks on the echogram (see the echogram of tow 5), while it is clear that we are in the area where most blue whiting are found. With the wind at our back, the data quality is much better. Additionally, the next transect lies to the north of us, where the wind will blow even harder than at the northern latitude where we are currently located. This transect is also longer, putting us at risk of encountering very bad weather before we can seek shelter. The final consideration is that we are perfectly on schedule; we are even ahead of the foreign vessels, whereas the intention is precisely for the ships to proceed together and cover the area from south to north.

Onderweg naar Stornoway, maakt de bemanning het net schoon. - On the way to Stornoway, the crew cleans the net. 

Tridens bemanning aan dek. - Tridens crew on deck.

Donderdagavond om 22:00 bereiken we weer het oostelijke einde van het transect en op vrijdagochtend 27 maart zijn we weer in de beschutting van de Outer Hebrides, onderweg naar Stornoway voor een bemanningswissel en om te schuilen voor de storm.

On Thursday evening at 10:00 PM we reach the eastern end of the transect again, and on Friday morning, March 27, we are back in the shelter of the Outer Hebrides, en route to Stornoway for a crew change and to shelter from the storm.

Gebruik maken van een rustig moment - Making use of a calm moment

Tijdens ons verblijf achter het eiland South Uist, houden we de weersverwachting goed in de gaten. Op woensdag 25 maart gaat de wind liggen in de middag. Dit duurt tot donderdagavond. Daarna gaat het weer stormen tot na het weekend. We besluiten om van dit moment gebruik te maken. Op woensdag 25 maart om 7:00 wordt het anker opgehaald. Op dat moment stormt het nog. We varen inde beschutting van de eilanden naar het zuiden en varen door de storm naar het noordwesten, naar het begin van het transect. Aan het einde van de middag gaat de wind ligen. Tegen de tijd dat we bij het transect aankomen op 57.37.27N - 9.04.51W is het alweer avond (22:22 UTC).

During our stay behind the island of South Uist, we keep a close eye on the weather forecast. On Wednesday, March 25, the wind dies down in the afternoon. This lasts until Thursday evening. After that, it starts storming again until after the weekend. We decide to take advantage of this moment. On Wednesday, March 25, at 7:00, the anchor is raised. At that moment, it is still stormy. We sail south in the shelter of the islands and sail through the storm to the northwest, towards the beginning of the transect. At the end of the afternoon, the wind dies down. By the time we arrive at the transect at 57.37.27N - 9.04.51W, it is already evening (22:22 UTC).

Arnoud Scheepmaker haalt het anker op in weer en wind. - Arnoud Scheepmaker raises the anchor in all weathers.

Als we vertrekken stormt het nog. Doordat we ons nog in de luwte bevinden van de eilanden van de Outer Hebrides, zijn de golven gelukkig niet hoog. - When we leave, it is still stormy. Fortunately, because we are still in the lee of the islands of the Outer Hebrides, the waves are not high.

Het eiland Berneray is de laatste bescherming tegen de storm, voordat we afbuigen naar het noordwesten. Op Barra Head bevindt zich de hoogste vuurtoren van Groot-Brittanie (208m). - The Isle of Berneray is the last line of defense against the storm before we turn northwest. Barra Head is home to the tallest lighthouse in Great Britain (208m).

Als we uit de beschutting van de Outer Hebrides komen, gaan de wind en de golven nog flink te keer. - As we emerge from the shelter of the Outer Hebrides, the wind and waves are still raging fiercely.

...maar het is wel mooi. - ...but it is beautiful.

In de loop van de dag wordt de wind minder en schijnt af en toe de zon. De hoge golven (de "swell") zijn er nog wel. - During the course of the day, the wind decreases and the sun starts to shine occasionally. The high waves ("swell") are still there.

Rob van Leeuwen, Kinne Reichgeld en Sierd Hoekstra op de brug. - Rob van Leeuwen, Kinne Reichgeld and Sierd Hoekstra on the bridge.

Dirk Burggraaf en Helen O'Regan eten boterhammen met kaas. - Dirk Burggraaf and Helen O'Regan are eating cheese sandwiches.

Bij de rand van het continentale plat, verschijnt er een dikke laag blauwe wijting op het echogram. We varen door tot over de rand en vissen op deze aantekeningen (22:51 UTC). Niet geheel onverwacht bestaat de vangst uit blauwe wijting. Na deze trek, varen we verder naar het westen. Hoewel de wind is gaan liggen, gaat het schip nog flink te keer doordat er nog steeds een hoge swell staat.

At the edge of the continental shelf, a thick layer of blue whiting appears on the echogram. We sail past the edge and fish on these recordings (22:51 UTC). Not entirely unexpectedly, the catch consists of blue whiting. After this haul, we continue sailing west. Although the wind has died down, the ship is still pitching heavily because there is still a high swell.

Trek 4, 25-3-2026, 57.38.00N-9.42.57W, 1671kg blauwe wijting. - Haul 4, 25-3-2026, 57:38:00N-9:42:57W, 1671kg blue whiting.

Bijlvis - Hatchetfish (Argyropelecus olfersii)

Voortgang van het Internationale onderzoek op 25 maart 21:00 UTC. - Progress of the International survey on March 25, 21:00 UTC.

Schuilen! - Shelter!

In de ochtend van maandag 23 maart, verslechtert het weer nog meer. De golven laten niet toe dat we verder naar het Noordwesten varen. Daarom beginnen we op het transect oostelijker dan gepland. Om 12:33 UTC starten we vanaf 56.39.43N-11.17.48W en varen naar het oosten. Dit is redelijk goed te doen met de wind van achteren. 'S avonds bij rand van het continentale plat om 8:45 UTC zien we sterke echo's van blauwe wijting, maar het is niet mogelijk om hierop te vissen, omdat de wind inmiddels is toegenomen tot stormkracht (W9).

On the morning of Monday, March 23, the weather deteriorated even further. The waves do not allow us to sail further northwest. Therefore, we start on the transect further east than planned. At 12:33 UTC, we start from 56.39.43N-11.17.48W and sail east. This is reasonably manageable with a tailwind. In the evening, at the edge of the continental shelf at 8:45 UTC, we see strong echoes of blue whiting, but it is not possible to fish for them because the wind has increased to gale force (W9).

Serdar probeert een knoop te leggen met behulp van het knopenboek dat Dirk mee heeft genomen aan boord. - Serdar is trying to tie a knot using the knot book that Dirk brought on board.

Bij de rand van het continentale plat (56.39N-9.05W) zien we sterke aantekeningen van blauwe wijting, maar we kunnen er niet op vissen vanwege de storm. - At the edge of the continental shelf (56.39N-9.05W) we see strong records of blue whiting, but we cannot fish for it due to the storm.

In de nacht vaart de Tridens rustig door en om 8:00 UTC gaan we voor anker in de luwte van de Outer Hebrides, achter het eiland South Uist. Hier blijven de op dinsdag 24 maart de hele dag voor anker liggen. Uiteraard houden we de weersvoorspelling goed in de gaten, om het onderzoek weer op te pikken zodra het weer kan.

During the night, the Tridens sails on with low speed, and at 8:00 UTC we drop anchor in the lee of the Outer Hebrides, behind the island of South Uist. We will remain anchored here for the entire day on Tuesday, March 24. Naturally, we are keeping a close eye on the weather forecast to resume the research as soon as it is possible.

Op het scherm van het plotprogramma: de Tridens voor anker achter het eiland South Uist. Ten noorden van de Tridens ligt de Nederlandse hektrawler SCH24 Afrika. - On the plotting program screen: the Tridens at anchor behind the island of South Uist. To the north of the Tridens lies the Dutch stern trawler SCH24 Afrika.

Ook de trawlers in het gebied zoeken beschutting voor de storm. Ten noord van ons ligt de Nederlnadse trawler "Afrika". - The trawlers in the area are also seeking shelter from the storm. To the north of us lies the Dutch trawler "Afrika".

SCH 24 - Afrika